Σαίξπηρ / Ριχάρδος 3
Ένας δρόμος στο Λονδίνο
(Μπαίνει ο Γκλόστερ)
ΓΚΛΟΣΤΕΡ Τώρα της δυσαρέσκειάς μας ο χειμώνας
υπέρλαμπρο καλοκαίρι έγινε
από αυτόν τον ήλιο του Γιόρκ.
Και όλα τα σύννεφα που πλάκωναν τον οίκο μας
θάφτηκαν στου Ωκεανού τα άπατα βάθη.
Τώρα νικητήριες δάφνες
στολίζουν τους κροτάφους μας.
Τα όπλα μας φθαρμένα από τη μάχη
σαν τρόπαια κρέμονται.
Τα άγρια κελεύσματα του πολέμου
μεταμορφώθηκαν σε χαρωπά πανηγύρια.
Οι τρομερές πορείες μας
σε ευχάριστους χορούς.
Ο βλοσυρός πόλεμος
το σκυθρωπό του μέτωπο απάλυνε.
Και τώρα αυτός –
αντί να καβαλάει άλογα σιδερόφραχτα
τον τρόμο για να σπέρνει
στις ψυχές των τρομερών μας αντιπάλων –
χοροπηδάει ζωηρά στα δώματα μιας Λαίδης
στις λάγνες ηδονές ενός λαούτου.
Όμως εγώ –
που πλασμένος δεν είμαι
για τέτοια ερωτικά τεχνάσματα
κι ούτε για να ερωτοτροπώ
με το είδωλό μου στον καθρέφτη,
εγώ – που βάναυσα είμαι μαρκαρισμένος
και μου λείπει του έρωτα η μεγαλοπρέπεια
για να κορδώνομαι μπροστά σε κάποια λάγνα νύμφη,
εγώ - που στερημένος από κάθε συμμετρία,
στην όψη προδομένος από τη δόλια φύση,
δύσμορφος, ημιτελής,
πριν από την ώρα μου σταλμένος
στον κόσμο εδώ τον ζωντανό,
λειψός, μισοφτιαγμένος,
τόσο σακάτης και παράταιρος
που με γαβγίζουν τα σκυλιά
όταν μπροστά τους στέκομαι,
λοιπόν, εγώ –
σ’ αυτούς τους μαλθακούς,
της ειρήνης φαύλους καιρούς,
δε βρίσκω άλλη ευχαρίστηση
για να περνάω την ώρα μου,
παρεκτός τον ίσκιο μου να βλέπω στον ήλιο
και να χλευάζω την ίδια μου τη δυσμορφία.
Γι αυτό λοιπόν –
αφού δεν μπορώ να γίνω εραστής
για να χαρώ τούτες τις όμορφες
και γλυκομίλητες ημέρες,
είμαι αποφασισμένος κακός να γίνω
και τις μάταιες ηδονές των καιρών μας να μισώ.
Παγίδες έχω στήσει,
μηχανορραφίες επικίνδυνες
με στρεβλές προφητείες, λίβελους και όνειρα,
θανάσιμο μίσος για να σπείρω
ανάμεσα στον αδελφό μου τον Κλάρενς
και τον Βασιλιά.
Κι αν ο Βασιλιάς Εδουάρδος
είναι τόσο ειλικρινής και δίκαιος
όσο είμαι εγώ πανούργος ύπουλος και ψεύτης,
απόψε ο Κλάρενς θα πρέπει δίχως άλλο
στη φάκα να πιαστεί
σύμφωνα με μια προφητεία
που λέει ότι ο «Γ»
από του Εδουάρδου τους διαδόχους
θα γίνει ο δολοφόνος του.
Όμως, βυθιστείτε σκέψεις
βαθιά μες την ψυχή μου,
γιατί να, ο Κλάρενς έρχεται.
