Φαίδρα ή το ψέμα

Δάσος

(Χορός) ΠΑΣΙΦΑΗ, ΑΝΤΙΟΠΗ, ΑΡΙΑΔΝΗ

Αντιόπη

Τι πικρά που νυχτώνει

δίπλα στη θάλασσα

και κάτω από τα δέντρα

Αριάδνη

εκείνος τώρα μόνος

οριστικά

Χορός

αίμα αναπόφευκτο

Πασιφάη

βλέπω τον ταύρο να ορμά θυμωμένος με το κέρατο κυρτό

Χορός

να ήμουν εκεί

Πασιφάη

τον ουρανό να διασχίζει

λευκός ξανά όπως και τότε

ίδιος κι όμως αγνώριστος

χωρίς στην πλάτη του εμένα

Αριάδνη

χωρίς εμένα στην λευκή αγκαλιά

Αντιόπη

λευκή γαλήνη 

/…/

ΦΑΙΔΡΑ

Μητέρα. Πόσων χρονών είμαι;

(Χορός) ΠΑΣΙΦΑΗ, ΑΝΤΙΟΠΗ, ΑΡΙΑΔΝΗ

Πασιφάη

Ρωτάς λοιπόν;

Στα είκοσι τρία μου εγώ πλάγιασα με τον ταύρο

Αντιόπη

Εμένα στα είκοσι τρία μου με γνώρισε το κλαδί

αφού με ανάγκασε σκιά

τις αδελφές μου να πολεμήσω

με τη ζωή του αγοριού για λάφυρο στα χέρια

που εύκολα την σκόρπισε

πριν λίγο

Αριάδνη

Εμένα στα είκοσι τρία μου μόνη μου με παράτησε

σε παραλία έρημη

τα μαλλιά τον αυχένα να σκεπάζουν

μέχρι τους ώμους

στου πελάγου τον άνεμο ανακατεμένα

κάποιο θεό περιμένοντας τη θέση του να πάρει

Χορός

Ρωτάς λοιπόν

Αντιόπη

εκεί διστάζει ο χρόνος

και αιωρείται

λικνίζεται ο καρπός

λυγίζει το κλαδί

Χορός

αρχαίο τραγούδι

ακίνητο