Η σκιά της Ιοκάστης

Άδης / Κόσμος από σκιές (Πρόλογος)

ΧΟΡΟΣ ΕΡΙΝΥΩΝ

Νυχχχ- / άκου / Νύχτα /

Μητέρα / τους τυφλούς να εκδικούμαι με γέννησες / ναι / κι εκείνους που βλέπουν / Μητέρα Νύχτα / άκουσέ με / Κλήρος δικός μου / μακριά από πράξεις θεών / στο δείπνο μόνη / να μην με μοιράζει κανείς / τροφή να μη μοιράζεται / κανείς μαζί μου / πέπλα λευκά δε φόρεσα / φρικτό χορό λοιπόν θα στήσω τώρα /

Νυχχχ- / άκου / Νύχτα /

Το δικό μου τραγούδι θα πω / στους θνητούς που τις τύχες τους βλέπω / στους θνητούς που εγώ κυβερνώ / όταν έγκλημα πράξουν / ματωμένα κι αν κρύβουν τα χέρια / η οργή μου στυγνή /

/…/

Συνένοχος στις σκέψεις

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ (Ερινύα)

Την αλήθεια. Φοβερό να την βλέπεις όταν σου είναι άχρηστη. Όλα τα ήξερα. Αλλά τα έδιωξα από το νου μου. Μακριά. Δεν θα ήθελα να έρθω. Αν θυμόμουν.

ΙΟΚΑΣΤΗ

Τυφλέ στην Τέχνη. Τειρεσία. Η νύχτα σε τρέφει. Δεν βλέπεις παρά το κακό.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

Εμένα βρίζεις. Άλλος τυφλώθηκε όμως. Εσύ με κάλεσες. 

ΙΟΚΑΣΤΗ

Δεν υπάρχουν Μάντεις που να είναι θνητοί.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

Στον Λάιο όμως. Σ’ εκείνον δόθηκε χρησμός. Από θνητό. Από τον γιό σου πως θα πέθαινε.

ΙΟΚΑΣΤΗ

Αυτά να πεις εκείνος σε έβαλε. Το δικό του στόμα να κρατήσει καθαρό. Άλλος να πάρει την ευθύνη.

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

Συνένοχος στις σκέψεις σου ήμουν.

ΙΟΚΑΣΤΗ

Σβήνουν οι Θεοί.

/…/